IN MEMORIAM


kathleen IM

Kathleen Denayer
dansleidster

IN MEMORIAM

19 okt 1971 - 1 mei 2017

 

Afscheidstekst, voorgelezen door voorzitter Johnny Eecloo tijdens de uitvaartdienst.

Ik ken Kathleen al van haar 12 jaar toen ik les gaf aan haar in Spes Nostra. Zij zat in het jaar dat begon met VSO en ik kreeg de kans om volksdans te geven als vak! Kathleen had direct de microbe te pakken en trad heel vlug toe tot de jongerengroep. De vrijdagavonden zouden voortaan bezet zijn voor de komende 34 jaar. Met de komst van Rob Denys was Kathleen meteen verkocht. Zij is meermaals naar een optreden van hem geweest. 


Kathleen kende mij ook door en door. Zo had ik haar terug als leerling in Sint-Jozefsinstituut Brugge in het vijfde jaar. Ik verving een licenciaat wiskunde en op het moment dat ik daar binnenstapte waren 3/4 op dat moment gebuisd. Maar Kathleen kende mij en zij zei aan de medeleerlingen 'wees gerust: nu zijn we geslaagd'.
We hebben heel wat dansjes samen aangeleerd aan de groep. Grote discussies hebben we nooit gehad want ik denk dat Kathleen nog steeds de leerkracht voor zich zag.

Kathleen had de laatste jaren rust gevonden in haar leven met Kris. De geknipte kerel voor haar. Zij kreeg hem enkele weken terug zowaar aan het dansen! Haar job die ze deed, was zwaar en dikwijls luchtte ze haar hart. Gelukkig was er steeds die vrijdagavond waar ze graag naar uitkeek. Hoe zwaar het dansen haar ook soms viel want die rug was haar tere plek. Ze zei wel altijd tegen mij: als ze dit van mij afpakken dan is het gedaan met mij. Ze had mooie herinneringen aan de groep… Volkskunst doe je niet alleen, je bent een groep.

De leden vertellen dan ook hun ervaringen …

  • Kerstfeestje 1984. De jeugd staat samen buiten, lachen, gieren, brullen zoals jongeren dat echt kunnen. Eén groep, allemaal samen. De spelletjes waren zo leuk deze avond dat ze nog heel lang werden bovengehaald.
  • 1987: De eerste reis van ’t Vrij Uurke was een feit. Lugano, Zwitserland. Superleuk, maar heel laat terug op maandagochtend zodat een dagje ‘brossen’ de volgende dag wel moest. Daar stond ik dan voor de klas en wie ontbrak, jawel die van ’t Vrij Uurke, dus ook Kathleen Er volgden vele reizen en optredens. Steeds weer even leuk. Hongarije, Duitsland, Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië …
  • 1992: Kathleen wordt dansleiding samen met mij. De dansers moesten door ons regelmatig tot de orde geroepen worden dat er geen euro’s te vinden zijn op de grond en of ze ook de voeten wilden opheffen… En weet je dat lopen tijdens het dansen moeilijker is dan huppelen? Als de stem van Kathleen weer eens weerklonk ‘lopen’ wisten we hoe laat het was …
  • ‘Haanpassen of gaanpassen’ hoe moet het nu ook weer gezegd worden?? Dat is allemaal hetzelfde als West-Vlaming zei ze dan …
  • Geduld dat ze moest hebben, zelfs na de zoveelste keer ‘was het nu links- of rechtsom draaien voor de meisjes?’ antwoordde Kathleen heel rustig en in nood nam ze de dansbeschrijving erbij …
  • En vòòr de optredens zat ze altijd te prutsen aan de kledij van de meisjes. Gewoon stress zeker? Maar trots was ze zeker dat de meisjes er weer piekfijn zouden uitzien op het optreden. Zelfs de muzikanten moesten eraan geloven…
  • Ze begreep als de beste dat we zelfs na het zoveelste optreden nog steeds zenuwachtig waren
  • Namen onthouden was wel soms moeilijk. Dingske zei ze dan …
  • Programma’s opstellen, weer veranderen, en nog eens … Vloeken dat ze dan deed, maar we wisten dat ze het met veel plezier deed.
  • Tijdens de vele reizen werd ook enorm veel plezier gemaakt.
  • Hongarije met het verschil tussen Oost en West…
  • In Polen maakte ze het zo bont dat ze samen met de gastvader gewoonweg door de stoel zakte. Was het geen tijd om alweer te diëten? De huskyrit in Zweden daar heeft ze enorm van genoten.
  • Het jaarlijkse telefoontje van Johannes…
  • In Brazilië hadden zij en Tine het zo koud dat ze met handen en voeten om extra verwarming moesten vragen op de kamer. Verantwoordelijke zijn tijdens festivals, optredens opstellen, gouwdansavonden …
  • allemaal leuke dingen die er werden gedaan samen met Kathleen.
  • 1 mei 2017: De groep komt samen om enkele leden te lauweren. Kathleen werd het jaar voordien gevierd, maar kon toen niet aanwezig zijn. Dus dit jaar wou ze dit zeker wel. Maar ze kwam niet …

Vrijdagavonden zullen nooit meer hetzelfde zijn …, we gaan je missen.

Kathleen, vaarwel, je bent nu opnieuw dicht bij je pa.


Contact

Johnny Eecloo (voorzitter)
Dr. Adriaensstraat 95
8210 Zedelgem
0494 11 87 81
johnny@vrij-uurke.be